Voor het eerst is de exacte omvang en de verdeling van de mangrove bossen van de wereld op 30 meter ruimtelijke resolutie bekend. Dit toont aan dat 75% van het resterende bos is te vinden in slechts 15 landen, waarvan er slechts 6,9% is beschermd op grond van het bestaande netwerk van beschermde gebieden.
Mangrove bossen hebben zich aangepast aan de meest barre milieuomstandigheden in regio's met hoge zoutgehalte, verschroeiende temperaturen en extreme waterstanden rond de evenaar. De toenemende menselijke activiteiten en frequente zware stormen hebben echter hun tol geëist, met als gevolg een grotere teruggang van mangrovebossen dan de afname van de binnenlandse tropische bossen en koraalriffen.
Landsat-MSS beeld van een gebied met mangrovebos
De huidige schatting van mangrove bossen van de wereld is minder dan de helft van wat het ooit was, en veel daarvan is in verslechterde conditie. Men gaat ervan uit dat 35% van de mangrovebossen verloren zijn gegaan tussen 1980 en 2000, wat gevolgen heeft gehad voor de kustbewoners die de mangrovebossen gebruiken als een beschermende barrière tegen natuurrampen, zoals orkanen en tsunami's.
Meer dan 1.000 beelden afkomstig van Landsat MSS, TM en ETM + satelliet gegevens zijn geanalyseerd met behulp van hybride supervised en unsupervised digitale beeldclassificatie technieken. Hieruit is gebleken dat de resterende mangrovebossen in de wereld zijn verspreid over 118 landen en gebieden. Azië heeft 42% van de mangroves in de wereld, gevolgd door 21% in Afrika, 15% in Noord- en Midden-Amerika, 12% in Oceanië en 11% in Zuid-Amerika.
De Global Land Survey gegevens geproduceerd door de NASA en USGS heeft wereldwijde bodembedekking projecten als deze mogelijk gemaakt. De GLS is een wereldwijde dataset van Landsat 30-m resolutie satellietbeelden opgesteld in een samenwerkingsverband tussen NASA USGS en ter ondersteuning van het US Climate Change Science Program (CCSP), Group on Earth Observations (GEO), en de NASA LCLUC Program. Deze gegevens zijn gratis beschikbaar via USGS Global Visualization Viewer. Zonder GLS gegevens, zou deze studie niet mogelijk zijn geweest, omdat voor een enkele onderzoeker het uiterst moeilijk en duur is om duizenden Landsat gegevens te verwerken voor de tropische en subtropische gebieden van de wereld waar bewolking een hardnekkig probleem is. De GLS 2000 gegevens werden verzameld tussen 1997 en 2000. De gegevens die zijn gebruikt in deze studie komen van meerdere satellieten, uit meerder seizoenen en jaren en zijn typerend voor studies over mondiale en continentale landgebruik en verandering in bodembedekking. Het is onrealistisch te komen tot een wereldwijde dekking van de Landsat-gegevens van hetzelfde seizoen of jaar.
[Bron: SpaceDaily]