Het smelten van de poolkappen kan, naast grondwaarnemingen, via een aantal soorten satellietgegevens vastgesteld worden. Deze gegevens zijn grofweg in drie categorieën onder te verdelen :
- Hoogtemetingen (laser / radar)
- Massaveranderingen (zwaartekracht)
- Bewegingen van het landijs (speckle tracking)
Hoogtemetingen
Een triviale methode om het smelten van de poolkappen te meten vormen de hoogtemetingen. Dergelijke metingen kunnen op verschillende golflengten worden uitgevoerd :
- laser : ICESat-missie (2003-2010)
- radar : Cryosat-2 missie (2010-)
Voordelen van hoogtemetingen zijn de hoge resolutie en nauwkeurigheid. Een nadeel is dat andere factoren ook invloed hebben op de hoogteveranderingen. Hierbij valt de denken aan de 'terugvering' als gevolg van de laatste ijstijd (Postglaciale opheffing), maar ook het vervormen van sneeuw tot ijs.
Jaarlijkse hoogteveranderingen, gemeten met LIDAR-metingen op de ICESat-satelliet [CSR, Texas].
Massaveranderingen
Een directere methode om de massaveranderingen te meten vormt het meten van de zwaartekracht met behulp van de GRACE-missie. Hiermee kan echter niet de precisie en resolutie gehaald worden van de ICESAT-satelliet. Een combinatie van beide meettechnieken, eventueel in combinatie met SAR-metingen, geeft de beste informatie over het smelten van de poolkappen.
Veranderingen in zwaartekracht, uitgedrukt in equivalente waterhoogten. De veranderingen zijn gemodelleerd in het DEOS Mass Transport (DMT) model, gebaseerd op metingen van de GRACE missie [TU Delft].
Bewegingen van het landijs
Een extra groep waarnemingen wordt verkregen door te meten hoe snel het landijs / gletsjer zich richting de zee beweegt. Een dergelijk model van snelheden verkrijgt men door naar specifieke objecten op het oppervlak van het ijs te kijken. Dit gaat dan veelal om natuurlijke objecten, zoals grote stenen, maar het kan ook gaan om objecten, die speciaal voor het onderzoek op het ijs zijn neergelegd. Vergelijkt men vervolgens de positie van de objecten in meerdere SAR-beelden, dan kan men een geografisch model opstellen van de beweging van het landijs. Deze methode wordt 'speckle tracking' genoemd.
Model van snelheden van de Belcher Gletsjer op Devon Island in Canada. Het model is verkregen door twee RADARSAT-2 beelden te vergelijken uit december 2008 [CSA, C-CORE].
Zie ook: 'Ijs op Groenland neemt sneller af'. [Nu.nl]