Op steeds meer plaatsen op de aarde gelden stricte visquota voor vissers. In sommige gebieden mag helemaal niet gevist worden, in andere gebieden mag slechts gevist worden op enkele vissoorten. Een systeem om de (grote) vissersboten te controleren op hun scheepsroute is het Vessel Monitoring System (VMS).
Het VMS-systeem staat volop in de belangstelling, onder andere omdat de Europese Commissie dit verplicht stelt voor (grote) Europese vissersschepen (> 15 meter). Deze schepen hebben een GPS-ontvanger aan boord waarmee real-time de plaats van het schip wordt vastgesteld. Deze positie (en snelheid en richting) wordt dan naar de autoriteiten op het vasteland verzonden. Dit kan rechtstreeks gedaan worden of in het geval van grote afstanden via satellietcommunicatie. De autoriteiten controleren vervolgens of de boot wel over de vergunning beschikt om in dat specifieke gebied te mogen vissen.
Werking van het VMS-systeem.
VMS vervangt de bestaande controlemethoden niet, maar maakt deze doeltreffender, omdat het de autoriteiten gegevens verschaft over de positie van vaartuigen die vermoedelijk in overtreding zijn, zodat inspecteurs op patrouillevaartuigen (en vliegtuigen) gerichte controles op zee kunnen uitvoeren. Zelfs als overtredingen niet onmiddellijk worden opgespoord, kunnen eventuele onregelmatigheden door gegevensvergelijking altijd nog achteraf worden ontdekt.
De Europese Unie draagt zowel bij aan de kosten, die de lidstaten moeten maken, alswel aan individuele eigenaren van schepen om de apparatuur aan te schaffen.