Deze nieuwe kaart, gemaakt van zowel grond- als satellietgegevens, laat voor het eerst de verdeling van de opgeslagen koolstof in de bossen in meer dan 75 tropische landen zien. De meeste koolstof wordt opgeslagen in de uitgestrekte bossen van Latijns-Amerika.
(a) Hoeveelheid koolstof (MC/ha) voor diverse tropische gebieden, met (b) de bijbehorende onzekerheid in de schatting [NASA].
De kaart kan als referentie worden gebruikt voor het volgen van veranderingen in bosbedekking en koolstofvoorraden in deze bossen. Ontbossing en bosdegradatie dragen 15 tot 20 procent bij aan de wereldwijde uitstoot van koolstof, waarvan het merendeel van die bijdrage uit tropische gebieden komt. Tropische bossen slaan grote hoeveelheden koolstof op in het hout en wortels van hun bomen. Als de bomen worden gekapt en verrotten of worden verbrand, komt de koolstof in de atmosfeer terecht.
Methode
Er zijn al eerder studies gedaan naar de hoeveelheid koolstof op regionale of zelfs continentale schaal, maar er bestond geen systematische manier om naar alle tropische bossen te kijken. Wetenschappers gebruiken meestal een meettechniek op de grond voor het meten van de grootte van de bomen. Dit geeft een goede schatting van de hoeveelheid opgeslagen koolstof, maar omdat de structuur van het bos uiterst variabel is en het aantal gemeten grondlocaties zeer beperkt is, heeft deze techniek beperkingen. Met behulp van satellieten was het team wel in staat om een koolstofkaart, die zich uitstrekt over drie continenten, te creëren. Het team gebruikte gegevens van de GLAS LIDAR op NASA's ICESat satelliet en keek naar informatie over de hoogte van de boomtoppen van meer dan 3 miljoen metingen. Deze satellietgegevens werden vervolgens gecombineerd met grondmetingen om de hoeveelheid bovengrondse biomassa en dus de hoeveelheid opgeslagen koolstof te verkrijgen. Vervolgens extrapoleerde het team deze gegevens over de afwisselende landschappen om een naadloze kaart te produceren, met behulp van MODIS-beelden (Terra-satelliet), de QuikScat-satelliet en de Shuttle Radar Topography Mission (SRTM).
Resultaten
De kaart laat zien dat in de vroege jaren 2000, de bossen in de 75 onderzochte tropische landen 247 miljard ton koolstof bevatten. Ter vergelijking, ongeveer 10 miljard ton koolstof komt jaarlijks vrij in de atmosfeer door een combinatie van verbranding van fossiele brandstoffen en veranderingen in landgebruik.
De onderzoekers ontdekten dat bossen in Latijns-Amerika 49 procent van de koolstof in de tropische bossen in de wereld vasthouden. De koolstofvoorraden van Brazilië alleen (61 miljard ton), zijn bijvoorbeeld gelijk aan bijna alle koolstofvoorraden in sub-Sahara Afrika (62 miljard ton).
"Deze patronen van de koolstofopslag, die tot nu toe onbekend waren, zijn afhankelijk van het klimaat, bodem, topografie en de geschiedenis van de menselijke of natuurlijke verstoring van de bossen," aldus Saatchi, onderzoeksleider bij JPL. "Gebieden die vaak worden verstoord, door menselijke of natuurlijke invloeden hebben een lagere opslag van koolstof."
REDD+ programma
De gegevens over de hoeveelheden koolstof, samen met informatie over de onzekerheid van de metingen, zijn belangrijk voor de landen die van plan zijn om deel te nemen aan het Reducing Emissions from Deforestation and Degradation (REDD+) programma van de Verenigde Naties.
REDD+ is een internationale inspanning om de hoeveelheid koolstof in de bossen in geld uit te drukken. Het stimuleert landen om hun bosgrond te behouden, zodat de uitstoot van broeikasgassen vermindert. Meer informatie over REDD+ is hier te vinden.
Bovendien biedt de kaart ook een indicatie van de gezondheid en levensduur van de bossen en laat het de bijdrage zien aan de mondiale koolstofcyclus en het systeem aarde in het algemeen. De volgende stap in het onderzoek van Saatchi is om de koolstofkaart met satellietwaarnemingen van ontbossing te vergelijken, zodat de bronnen voor koolstofdioxide in de atmosfeer geïndentificeerd kunnen worden.
[Bron : NASA]