Satellieten monitoren de hele planeet en zijn een voor de hand liggende onderdeel van een verbeterde surveillancesysteem. Satellietbeelden kunnen worden gebruikt om schepen te lokaliseren en te volgen, stranden en havens te monitoren, en illegale visserij en olielozingen op sporen. Daarnaast vangen satellieten identificatieberichten op die door alle grote schepen worden uitgezonden, via het Automatic Identification System (AIS). Maar niet alle maritieme autoriteiten krijgen nu toegang tot satellietinformatie.
ESA heeft onlangs een workshop in Italië georganiseerd om een discussie te beginnen over hoe de verschillende landen toegang kunnen krijgen tot op satellieten gebaseerde maritieme surveillance. Sommige landen maken al gebruik van satellieten voor surveillance. Bijvoorbeeld monitoort Collecte Localisation Satellites, CLS, illegale visserij rond de Kergulan eilanden in de Indische Oceaan voor de Franse marine. Het Europees Agentschap voor Maritieme Veiligheid (EMSA) heeft een satelliet-monitoringssysteem voor olievervuiling in de Europese wateren (CleanSeaNet). Beide diensten zijn gebaseerd op de Radarsat-2 en Envisat-satelliet.
Overzicht van verschillende mogelijkheden van satellieten voor controle op zee. [ESA]
Toch is er een duidelijke behoefte voor een breder gebruik van satellieten. Een van de mogelijkheden die in verschillende landen wordt getest is combineren van een systeem die schepen detecteert op basis van satellietbeelden met een automatisch identificatiesysteem voor schepen (AIS). Dit kan een gedetailleerd beeld opleveren van wat schepen aan het doen zijn, zodat de kustwacht eerder kan reageren als ze iets verdachts zien. Hoewel de satellieten al nuttige informatie leveren, zullen de mogelijkheden voor maritieme surveillance alleen maar verbeteren met toekomstige satellietmissies zoals Sentinel-1, Radarsat constellatie, ALOS-2, en follow-up-missies van TerraSAR-X en Cosmo Skymed. Ook zullen steeds meer satellieten AIS-ontvangers dragen, ten minste 25 AIS-ontvangers in 2013.
Terwijl al deze satellieten kunnen bijdragen aan het controlen van de oceanen op illegale activiteiten, kan geen enkel land zich veroorloven om van een wereldwijd systeem voor maritiem toezicht op te zetten. Hiervoor is een aanpak met internationale samenwerking nodig die de uitwisseling en de toegang tot satelliet-informatie bevordert. De onlangs gehouden workshop vormt de start van een proces waarbij verschillende organisaties over de hele wereld die zich bezighouden met de maritieme veiligheid en beveiliging het eens kunnen worden over de manier waarop een systematische toegang tot satelliet-based surveillance kan worden gewaarborgd.
Een volledig geïntegreerd globaal systeem lijkt misschien nog ver weg, maar deze eerste bijeenkomst heeft de basis gelegd voor samenwerking op weg naar een geharmoniseerd systeem voor maritieme autoriteiten om toegang te krijgen tot satellietgegevens.
Testen van toegang tot satellietgegevens voor maritieme surveillance. [DLR]
[Bron: ESA]