Zoutgehalte
De gegevens van Aquarius zullen door wetenschappers gebruikt worden om de rol van de oceanen in de mondiale watercyclus te bestuderen en hoe dit verband houdt met oceaanstromen. Zowel de temperatuur als het zoutgehalte bepalen de dichtheid van het water in de oceaan en daarmee de oceaanstromen. De temperatuur van het zeeoppervlak wordt al decennia lang vanuit de ruimte gemeten, maar het zoutgehalte nog niet. Het meten van het zoutgehalte is nodig om veranderingen in regenval en verdamping, en in het smelten en bevriezen van zeeijs te begrijpen en hoe dit het klimaat beïnvloedt. Veranderingen in de saliniteit zijn gekoppeld aan waterstromen tussen oceanen, de atmosfeer en de cryosfeer. Zeer kleine veranderingen kunnen grote effecten hebben op de oceaanstromen en de wijze waarop de oceanen ons klimaat matigen. Zoals zout belangrijk is voor het leven op aarde, zo is het zoutgehalte cruciaal voor het klimaatsysteem van de aarde.
Zoutgehalte en oceaanstromen [ESA]
Aquarius
Aquarius zal vanuit een bijna-polaire baan met een 390 km breed blikveld de hele aarde elke zeven dagen in kaart brengen. De geplande levensduur van de missie is drie jaar. Aquarius zal het aantal metingen van het zoutgehalte van de oceaan sterk doen toenemen in vergelijking met de metingen die voorheen zijn verzameld vanaf boten en met boeien en vlotten.
SMOS
Een andere satelliet die nu al het zoutgehalte van het oppervlaktewater in de oceanen meet is de in 2009 gelanceerde Europese Soil Moisture and Ocean Salinity (SMOS) satelliet, een van ESA’s Earth Explorers. Net als Aquarius zal de SMOS missie bijdragen aan een beter begrip van de variaties in zoutgehalte van de oceanen en het effect op de watercyclus en het klimaat. De SMOS missie levert sinds juli 2010 gegevens aan de wetenschappelijke gemeenschap. Het meet de warmte-uitstraling van de aarde in de L-band en deze informatie kan gebruikt worden om elke 30 dagen het zoutgehalte van de oceanen wereldwijd in kaart te brengen. De gegevens van SMOS zijn veelbelovend en hebben al een mondiale kaart het de saliniteit in de oceanen met 0.4 psu nauwkeurigheid opgeleverd. Er wordt nu verder gewerkt om een beoogde nauwkeurigheid van 0.1–0.2 psu te halen.
Samengestelde kaart van de wereld met het zoutgehalte (SSS; Sea Surface Salinity) en de bodemvocht (SM; Soil Moisture) in augustus 2010 genomen door de SMOS satelliet [ESA].
Bodemvocht
Naast het zoutgehalte, meet de SMOS satelliet ook wereldwijd de bodemvocht met een ruimtelijke resolutie van 35 km. Hiermee kan elke 3 dagen de hele wereld in kaart worden gebracht. Deze gegevens zijn van praktische nut voor landbouw en waterbeheer. Daarnaast kunnen de gegevens ook worden gebruikt bij overstromingen. SMOS richtte z’n aandacht onlangs op het zuidelijk halfrond om de veranderingen in bodemvochtigheid van vóór, tijdens en ná de overstromingen in Queensland, Australië, in kaart te brengen. SMOS-beelden lieten zien dat de bodems behoorlijk droog waren in het noordelijk deel van Queensland voordat de cycloon Yasi op 2 februari het gebied bereikte, waardoor het water niet voldoende kon wegvloeien en hevige overstromingen het gevolg waren.
[Bron: ESA]