Het NPOESS Preparatory Project is een eerste project uit een nieuw klimaatonderzoeksprogramma van de Amerikaanse National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) en NASA. Het National Polar-orbiting Operational Environmental Satellite System project werd onder de Amerikaanse president Clinton in 1994 opgestart maar werd in 2010 geannuleerd omwille van een te hoog oplopend prijskaartje en te veel vertragingen. Uiteindelijk werd beslist het NPOESS-project te wijzigen en op te splitsen in een militair en civiel gedeelte. Het civiele gedeelte zag onder de naam Joint Polar Satellite System een nieuwe toekomst en is in handen van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA en NOAA.
NPP fungeert als een overbruggingsmissie tussen NASA's Earth Observing System (EOS) satellieten en de volgende generatie Joint Polar Satellite System, een National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) programma dat ook weer- en klimaatgegevens zal verzamelen. De NPOESS Preparatory Project satelliet continueert het verzamelen van gegevens zoals die door de NASA EOS-satellieten steeds verzameld zijn en verbetert de instrumentele gegevens die voor weersverwachtingen van belang zijn en nu ook van de serie NOAA-satellieten afkomen. Deze satellieten hebben belangrijke inzichten geleverd in de dynamiek van het hele systeem op aarde, met inbegrip van wolken, oceanen, vegetatie, ijs, vaste aarde en de atmosfeer.
NPP satelliet [NASA]
De NPP-satelliet, zo groot als een bus, moet de volgende jaren dankzij vijf wetenschappelijke instrumenten onderzoek verrichten naar ondermeer de temperatuur van het zeewater, de ozonlaag, klimaatsveranderingen, landbedekking, ijsbedekking en luchtvervuiling. De satelliet zal ruim 30 verschillende lange termijn gegevens verschaffen en zal wetenschappers inzicht geven in de dynamische klimaatpatronen om een betere korte termijn weersverwachting te kunnen maken. waaronder het meten van de ozonlaag. Een van de vijf sensoren aan boord van de satelliet is de Ozone Mapping en Profiler Suite (OMPS), een instrument dat de hoeveelheid ozon in onze atmosfeer zal meten en hoe de ozonconcentratie varieert met de hoogte. Andere instrumenten zijn de ATMS, CERES, CrIS en VIIRS, zie het satellietoverzicht. Ook zal er worden gekeken naar het rondzwevende aerosol in de atmosfeer, de albedo (reflectiviteit van) de aarde en de temperatuur van het oppervlak van de aarde.
[Bron: spacepage.be, space.cweb, Spacedaily]