Proeven met transatlantische vluchten en groene aanvliegroutes zullen de luchtvaartindustrie helpen om efficiëntere operationele concepten en duurzame groei op langere termijn te realiseren. Met behulp van satellietnavigatie zullen geoptimaliseerde vliegroutes met meer flexibiliteit in snelheid, hoogte en routewijziging mogelijk zijn, waarbij de optimale kruishoogte van de vliegtuig wordt benut. Hierdoor zal de CO2-uitstoot verminderen, de capaciteit van het luchtruim worden vergroot en de veiligheid worden verbeterd. Deze verbeteringen van het Air Traffic Management (ATM) systeem komen voort uit programma’s zoals SESAR en Next Generation Air Transport System (NextGen) en zullen bijdragen aan het opzetten van nieuwe standaarden.
SESAR en NextGen
Het SESAR programma is bedoeld om de capaciteit van het Europese luchtruim drie keer zo groot te maken, veiligheid met tien keer te verbeteren, koolstofdioxide uitstoot met 10% per vlucht te reduceren en de ATM kosten te halveren. Met NextGen, dat in 2025 klaar zijn, moet het huidige op radar gebaseerd air traffic control (ATC) systeem overgaan in een op satellieten gebaseerd systeem. Satellietnavigatie (GNSS) speelt daarbij een rol gedurende de gehele reis van gate tot gate. Voordat het vliegtuig opstijgt, worden alle vliegtuigen en voertuigen op het vliegveld in de gaten houden om ze op veilige afstanden van elkaar te houden met het Airport Surface Detection Equipment – Model X (ASDE-X). Daarna helpt het Automatic Dependent Surveillance-Broadcast (ADS-B) systeem de vliegverkeersleiders om de afstand tussen de vliegtuigen in de lucht veilig te reduceren om zo de capaciteit in de lucht te vergroten. Bij de nadering en landing wordt de route geoptimaliseerd met satellietgestuurde technologiesystemen zoals Area Navigation (RNAV) en Required Navigation Performance (RNP).
Required Navigation Performance
RNP zet aanvliegroutes uit op computerscherm met behulp van een combinatie van navigatietechnologie aan boord van het vliegtuig en het Global Positioning System (GPS) satellietennetwerk. Een groene nadering betekent dat een vliegtuig onder een glijhoek doorlopend afdaalt vanaf kruishoogte tot aan de landingsbaan, in plaats van trapsgewijs in fasen dalen, de gangbare naderingsprocedure. Doordat de computer aan boord van een vliegtuig voortdurend in contact is met de apparatuur aan de grond, kan de gehele vlucht worden aangepast aan een vooraf precies bepaalde landingstijd en kunnen de luchtverkeersleiding en de piloot samen een geleidelijke nadering plannen. Door continu te dalen heeft het vliegtuig bijna geen stuwkracht nodig, waardoor gemiddeld 150 kg brandstof en 450 kg kooldioxide uitstoot wordt bespaard.
Groene aanvliegroute
Geluidshinder en veiligheid
De groene nadering zorgt ook voor een vermindering van de geluidshinder in de onmiddellijke nabijheid van de luchthaven, omdat piloten op lage hoogte hun motoren niet op hoge toeren hoeven te laten draaien. Verder kan door satellietnavigatie te gebruiken in plaats van vaste radiobakens op de grond, de aanvliegroute worden verkort en voor een route worden gekozen waardoor mensen op de grond minder geluidshinder ondervinden van vliegtuigen. Een ander voordeel van het gebruik van satellietnavigatie is dat piloten kunnen landen in slechte weersomstandigheden en op banen waar geen Instrument Landing System (ILS) beschikbaar is. Het GLS (Global position Landing System), is nauwkeuriger dan ILS.