ALOS werd op 24 januari 2006 gelanceerd. Daarmee heeft het zijn geplande levensduur van 3 jaar met ruim 2 jaar overschreden. De gearchiveerde data van voor 1 april is nog wel beschikbaar via GISTDA en andere dataleveranciers genoemd in het satelliet overzicht voor passieve en radarsensoren. De satelliet is met name gebruikt voor toepassingen zoals rampenmonitoring, milieumonitoring, bosmonitoring, gewasclassificatie, kartografie, civiele planning, hoogtemodellen.
De radar sensor Phased Array type L-band Synthetic Aperture Radar (PALSAR) aan boord van de ALOS satelliet mat in de L-band radarfrequentie. Een opvolging hiervoor wordt pas eind 2013 verwacht als de nieuwe satelliet ALOS II staat gepland. Verder is het Argentijnse ruimtevaartorganisatie CONAE bezig met de ontwikkeling van de SAOCOM 1 met aan boord een SAR L-band sensor. De eerste satelliet SAOCOM 1A staat gepland voor 2012. Andere radarsatellieten hebben vaak een C-band (Envisat/ASAR, Radarsat-1 en -2, ERS-2, Sentinel-1) of X-band sensor (TerraSAR-X, TanDEM-X, Cosmo-Skymed). Met betrekking tot vegetatiekartering is elke type sensor meer of minder geschikt voor het detecteren van bepaalde typen vegetatie of soorten gewassen. De L-band sensor werd in Nederland ondermeer gebruikt door het bedrijf SarVision voor bosmonitoring van tropische bossen.
De Panchromatic Remote-sensing Instrument for Stereo Mapping (PRISM) kon simultaan beelden in hoge resolutie (2.5m) opnemen, zodat gedetailleerde driedimensionale beelden verkregen konden worden (digitaal terreinmodel).
De Advanced Visible and Near Infrared Radiometer type 2 (AVNIR-2) sensor werd gebruikt voor aardobservatie van land- en kustgebieden door beelden in rood, groen, blauw en bijna-infrarood op te nemen met een resolutie van 10 meter. Deze sensor heeft onder andere geholpen bij het in kaart brengen van de aardbevingsramp in Haïti en in Japan.
[Bron: JAXA]