Met deze nieuwe kaarten is het mogelijk om een nauwkeurige controle van de opslag en emissies van koolstof uit te voeren ten behoeve van de boscompensatieregeling (REDD, Reduced Emissions from Deforestation and Degradation), een initiatief van de Verenigde Naties om de koolstofuitstoot door ontbossing en degradatie terug te dringen.
Het REDD initiatief zou kunnen leiden tot financiële prikkels om de koolstofuitstoot door ontbossing en degradatie te verminderen. Eerder werden deze en soortgelijke koolstof monitoringsprogramma's door een gebrek aan nauwkeurige, hoge-resolutie methoden belemmerd om rekening te houden met veranderingen in de opslag van koolstof in vegetatie en het verlies door ontbossing, selectieve houtkap en andere vormen van bosvernietiging. De nieuwe hoge-resolutie karteringsmethode zal een grote impact hebben op de uitvoering van REDD in tropische gebieden over de hele wereld.
De studie bedekte ruim 41.000 vierkante kilometer van het Peruaanse Amazonegebied, een gebied zo groot als Zwitserland. De onderzoekers gebruikten een proces van vier stappen: het in kaart brengen van vegetatietypen en verstoringen met behulp van satellieten; het ontwikkelen van 3-D kaarten van de vegetatiestructuur met behulp van een LiDAR systeem (Light Detection and Ranging) van de fixed-wing Carnegie Airborne Observatory; het omrekenen van de vegetatiestructuurgegevens naar koolstofdichtheid met behulp van een klein netwerk van proefvelden op de grond; en de integratie van de satelliet- en LiDAR- gegevens voor hoge resolutie kaarten van opslag en uitstoot van koolstof. De wetenschappers combineerden historische ontbossing en aantasting gegevens met informatie van koolstofvoorraden in 2009 om de emissies tussen 1999 en 2009 te berekenen voor de Madre de Dios regio.
Ze vonden dat de totale regionale koolstofopslag in bos ongeveer 395 miljoen ton was en de emissies zo’n 630.000 ton per jaar bereikten. Maar echt verrassend was hoe de koolstofopslag verschilde tussen de bostypes en de onderliggende geologie, op zeer korte afstanden van elkaar. Bijvoorbeeld houdt de vegetatie ongeveer 25% minder koolstof vast op plekken waar de lokale geologie tot 60 miljoen jaar oud is dan de vegetatie op geologisch jongere, meer vruchtbare oppervlakken. Ook vonden ze een belangrijke interactie tussen geologie, landgebruik en emissies. Dit zijn de eerste dergelijke patronen die te voorschijn komen uit het Amazonewoud.
Een gebied van wegenbouw en stedenontwikkeling naast primair bos in rode tinten en hergroei van secundair bos in groene tinten [Carnegie Airborne Observatory, Carnegie Institution for Science]
[Bron: Spacemart]