Met behulp van de Atmospheric Infrared Sounder (AIRS), die zich op de Aqua-satelliet bevindt, is het recentelijk mogelijk geworden om dagelijkse werelddekkende metingen te doen naar het CO2-gehalte op aarde.
De dataset spant meer dan 7 jaar aan waarnemingen van het AIRS-instrument. De gecalibreerde en gevalideerde metingen geven het CO2-gehalte in de mid-troposfeer, ongeveer tussen de 5 en 12 kilometer hoogte. Het gedrag van CO2 op deze hoogte is pas recentelijk duidelijk geworden, hetgeen de nieuwe toepassing van de (oude) data mogelijk maakt. Zo verdeelt de CO2 zich niet uniform tussen de andere gassen, maar blijft het veel bij elkaar zitten.

CO2 gehalte in de mid-troposfeer, uitgedrukt in parts-per-million. De metingen zijn gedaan voor juli 2009 en afkomstig van het AIRS-instrument, aan boord van de Aqua-satelliet [NASA].
Het transport van CO2 over de aarde kan zo goed zichtbaar gemaakt worden. Over het algemeen kan gezegd worden dat de CO2-emissie zich op het Noordelijk Halfrond plaatsvindt en dat het Zuidelijk Halfrond de CO2 voornamelijk opneemt.
De metingen laten zien dat indien de huidige toename in broeikasgassen zich met eenzelfde trend voortzet de Aarde met enkele graden warmer zou worden in de komende eeuw, tenzij er een tegenactie komt vanuit het systeem Aarde.
Het AIRS-instrument meet nu temperatuur, waterdamp, bewolking, ozon, methaan, koolstofmonoöxide en nu dus ook koolstofdioxide.
Helaas is het nog niet mogelijk om de CO2 in de onderste laag van de atmosfeer (0-5 km) te meten met behulp van satellieten, hetgeen cruciaal is in het huidige klimaatonderzoek.
De CO2-concentraties lijken de Keeling curve te volgen, hetgeen een parabolische functie is over de jaren met een sterke seizoensinvloed. De curve is gebasseerd op metingen over zo'n 100 grondstations sinds 1958. Indien de parabolische functie en de seizoensinvloeden verwijderd worden, blijft een restsignaal over, die sterk gecorreleerd is met El niño.

Grafiek, die de toename van het CO2-gehalte beschrijft (in dit geval voor Hawaii). De grafiek wordt de Keeling-curve genoemd [NOAA].